Eliasza COIN
CZĘŚĆ PIERWSZA
Więc zbeształ starego człowieka 'bout prawdy, że słyszałem.
On tylko uśmiechnął się i powiedział-"Rzeczywistość jest tylko po prostu słowo".
-Harry Chapin, "Corey przyjście"
ROZDZIAŁ 1
Jedna godzina od teraz mam zamiar zmienić swoje życie na zawsze.
Leżę na plecach z moimi palcami splecionymi z tyłu mojej głowy. I czekać.
Jedna godzina od teraz będę odpowiadać za mojego życia.
Patrzę na lewo ode mnie i moich cyfrowe kliknięć zegar od 12:59 do
1:00 ja się uśmiecham. Jedna godzina od teraz mam zamiar zrobić coś, czego nigdy nie robiłem.
Mam zamiar wziąć to, co chcę, kiedy chcę. Mam zamiar wzbogacić się. Mam zamiar ustawić się na drodze do natychmiastowego bogactwa. Przyszłość będzie moja. Będę pod kontrolą.
Widzisz, jeden godzin od teraz będę przestępcą.
Nie jestem jednym z tych down-on-my-szczęścia, potrzeba-a-złamać kariery przestępców. Nie, jestem raczej wolny strzelec lub przestępczego hobbystów. Jestem college student pierwszego roku na Tech w Blacksburg, Virginia, bez realnej potrzeby do popełniania przestępstw. To bardzo proste: robię to, bo mogę. To jedyny powód, dla którego potrzebujemy.
W drodze do mojego potencjalnego miejsca zbrodni, jestem cały ubrany na czarno. Jest to rodzaj "In" rzeczą dla nas karnego typów. Adrenalina jest rosnących przeze mnie jak i kontempluję przechodzi z tym, czy nie. Kiedy nadejdzie czas, będę to robić? Czy wystraszy? Jestem pewien, że wszyscy przestępcy przejść przez ten zwątpienia tuż przed ich pierwszej pracy wielkiego.
Miałem "obudowane wspólną", jak mówią. Zrobiłem pracę domową. Cashion s Sporting Goods to będzie mój pierwszy znak. Było to około półtora kilometra i pół od mojego akademika, więc o piętnaście minut na rowerze. Nie trzeba się wziąć mój samochód jak rower da mi więcej możliwości i łatwiej się ukryć. Drive-thru banku na rogu będzie doskonałym miejscem na ukryta na rowerze podczas włamania. Byłem w sklepie i przeglądać wyjścia. Byłem na zewnątrz w ciągu dnia iw nocy. Wiedziałem, jak uzyskać i jak się wydostać i, co najważniejsze, nie było żadnych psów, żadnych Watchmen, a nie alarmy.
Ja jestem na tej misji sam. Przyjdź, aby myśleć o tym, wszystko robiłem kilka ostatnich lat mojego życia była sama. Nie jestem dużo stolarskie. W przeważającej części, nauczyłem się, jeśli zaufać komuś będziesz rozczarowany. Cokolwiek robię, robię sam. Wszystko czego chcę, mogę dla siebie. Jestem moim własnym rocka. Mogę liczyć na mnie, nie mogę liczyć na nikogo innego.
Mój tata zadzwonił do mnie telefon komórkowy wcześniej w godzinach wieczornych. I niech dzwonka telefonu. On nie zostawił wiadomość. Był wreszcie zdobycie punktu.
Będąc z dala na uczelni była przerwa potrzebowałem. Zajęcia były w większości kulawy, pełen najlepszych osiągnięć studiów. Wiele z nich było tak zapalonym, aby zrobić wrażenie na profesorów, że to było żenujące oglądać. Niektóre były rzeczywiście bardzo mądry, inni powinni uniknąć kosztów i po prostu przenieść do domu do pracy w stacjach benzynowych i salonach kosmetycznych. Zadania było łatwe. Znaczna część przydzielonej pracy było łatwiejsze niż liceum. Nauki humanistyczne i pisania? Nudne. Księgowość? Prawie nieczytelna jak TA był japoński czy chiński czy coś takiego. Rachunek? Powtórzeniu ostatniego roku.
Tylko kurs, który odbędzie moją uwagę w ogóle było coś, co nazywa "teorii poznania." To było prowadzone przez wieku elf z niejakiego dr Summerlin. Zaczął nauczać tu o czasie Appalachy powstawały. Klasa była bardziej o logikę, myślenia i debaty niż tytuł pozwoli na. Miał stwierdzić problem. Pół klasy by napisać krótki artykuł do bronić podanej pozycji, druga połowa będzie atakować pozycję. Jego lekcje były mniej jak wykładów i bardziej przypomina dyskusje sokratycznych. Nigdy nie odpowiadaj na pytanie czy dać dowód, że poparł on żadnej konkretnej opinii; on tylko stwarza więcej pytań.
Wiele z tych "pierwszaków owiec" w mojej klasie byli przerażeni. Nie było podręczników, nie było tylko przypisane odczyty, czasami op-ed kawałek w The New York Times, czasami artykułu w najnowszym Rolling Stone. Nie można naprawdę robić notatki, ponieważ był meandrujące rozmowa, a nie wykład. Jedna z owiec bardziej odważne pytanie, jak klasa miał być sortowane i czy nie było egzamin końcowy lub termin papier. Dr Summerlin tylko uśmiechnął się i powiedział: "Będę cię na stopień co się uczyć i jak stosować samodzielnie. Jest to "The Theory of Knowledge", nie jakieś przyziemne zbiór faktów, które można zapamiętać i wyrzucają z powrotem na teście. Ta klasa jest o umiejętność uczenia się i zrozumienia, aby zrozumieć ". Około jednej czwartej klasy wyskoczył po tym małym zapowiedzi i spadła klasę na korzyść aprecjacji sztuki lub geografii lub innych" A. bezpiecznego "
Naprawdę nie obchodzi mnie, co klasa dostałem od niego. Podobało mi się sposób w jaki on myśli i sposób mógł przenieść dyskusję. Mógł posłuchać jednego studenta żarliwie broniąc stanowiska i machnięciem dłoni zadać pytanie, które tak zakłopotany i wyparł się adwokata, że pozostały inne wrażenie. Nigdy nie było realizowane w sposób zastraszenia lub groźby. Licznik był szybki, wydajny i intelektualnie zabójcze. To było jak ju-jitsu ruchu na Street Thug. To było ponad przed bandyta wiedział, co się stało, i nie było powodu, by sądzić byłoby to inaczej, jeśli powtórzone. On również pochwalić oryginalną myśl. W dziwny sposób Myślę, że cieszył się dziwić przez przypadkowych pomysłów i dociekliwe i rozważała rozszerzenie idei. Ta klasa nie był z planem lekcji lub serii tidy wykładów. To był free-form inteligencji płynący przez pokój. Gdyby nie klasy dr Summerlin firmy, mogłem pominąć cały semestr i nigdy nie opuścił mojego pokoju w akademiku.
Mówiąc o moim pokoju w akademiku, jestem bardziej niż szczęśliwi, że mamy to do siebie. Zajęło mi to około sześciu tygodni, aby moje przydzielony współlokator się wyprowadzić. Był na tyle miły facet, ale nie zdecydowała się porozmawiać z nim. Kiedykolwiek. Myślę, że to rodzaj pstry go. I zignorował go całkowicie. Starał się budować relacje ze mną, nawet zaprosił innych facetów na podłodze do naszego pokoju, aby spróbować mi się otworzyć, ale chciałbym mieć nic z tego. Miałem swój świat, miał jego. Oni nie muszą się przecinać. W końcu mógł już tego znieść. Poszedł do siedziby asystenta i poprosił go o przeniesienie. Rezydent asystent zapytał mnie o naszym związku, i powiedziałem mu, myślałem, że coś jest z facetem. Facet oczywiście pracując w jakiejś formie utajonej "kwestii załączników." Przeprowadzka może mu być dobrze. Następnego dnia mój współlokator został przeniesiony na innym piętrze. Myślę, że miał na imię Brandon lub Brent-coś takiego. Nie ma znaczenia. To działa o wiele lepiej w ten sposób. Nie potrzebujemy ludzi, pytając mnie pytania na temat klas, i na pewno nie potrzebują kogoś zwisu na co mogę zabrać do domu z moich włamań. Nie, sam jest sposób w jaki chcą.
Nie zawsze było tak. Dopiero od dwóch lat temu-28 września. Moje życie było obraz normalności. Junior roku-w drużynie futbolowej uniwerek, nie rozrusznik, ale, u licha, miałem koszulkę z moim nazwiskiem. Dziewczyna-nie najbardziej atrakcyjna dziewczyna w szkole przeszkadza wam, ale była inteligentny, wysportowany i lubiany. Zajęcia były łatwe. Wizyt College byli na horyzoncie.
Wszystko to zakończyło 28 września. Jadąc do domu, że ostry i czysty wieczór jesieni, I coasted mój rower się na podjeździe, wsunął do zatrzymania i skierowaliśmy się tylnymi drzwiami, tak jak zrobiłem tysiące razy wcześniej.
Tylne drzwi były otwarte, co było dziwne. Który stał się drobny szczegół jak wszedłem do kuchni. Wiedziałem, że coś było nie tak od razu. Brak dźwięku. To było jak wejście do mauzoleum. Wtedy wiedziałem od razu. Mieliśmy został okradziony. Wszystko zaniedbany w losowo po omacku na kosztowności. Trudno było uniknąć rozpryski krwi w przedpokoju. Ścigałem się do salonu i stwierdził, moja matka zwinięty w kłębek na podłodze. Myślę, że kształt ciała sprawia, że gdy jest on zrezygnował na śmierć. Kałuży krwi otoczony głową. Jedna ręka została rozszerzona tak, jakby sięgając po coś. Wtedy dostrzegł go. Jej ręka była wyciągnięta bo zabójca ukradł obrączkę off palcem. Zaczynam gag i pobiegł do kuchni, gdzie szczątki mojego lunchu uderzył zlewu i licznik.
Szaleniec wybierany 911 i krzyczała do telefonu. Wtedy zdałem sobie sprawę, że to ja. Minęło sześć minut dla jednostki do reagowania. Wydawało się, że siedem lat.
Ona nie oddycha. Jej skóra była zimna i wilgotna. Co mam zrobić? Przytul ją? Przenieś ją? Bądź w środku? I chodził na podłogę. Gdzie byli? Minęły cztery sekundy odkąd odłożył słuchawkę.
Nie pamiętam płacz. Jestem pewien, że tak. Wiem, że nie później. Lekarze nazwali go prądem lub PTSD. Nie obchodzi mnie, co to jest, ja po prostu chcę wiedzieć, kiedy kończy.
Washington Post nazwał ją brutalne zabójstwo. Kiedy jesteś siedemnaście, a to wiąże się z morderstwa swojej matki we własnym domu, czy istnieje inny rodzaj?
Blunt Force Trauma, ME powiedział. "Prawdopodobnie nie żył od wczesnego popołudnia." Znaki B i E policjant powiedział.
Mój tata podjechał. Nikt nie miał do powiedzenia słowa. Upadł na werandzie. Widok, który prawdopodobnie boli mnie najbardziej. On nigdy nie odzyskać.
Mówią, że tylko dzieci rosną bardzo szybko. Tylko dzieci, których matki zostały zabite w swoich domach 28 września stają się dorośli natychmiast. Niewinność, zaufanie, życzliwość i miłość są usuwane z dala i zmiażdżony pod stopami. Idziesz z diabła-May Care młodzieży do pustego i emocji człowieka w serii szybkich uderzeń serca.
Nigdy nie odnaleziono zabójcy. Nigdy nie znalazł pierścionek lub cokolwiek innego dla tej sprawy. Nigdy nie dokonał aresztowania. Dlaczego jest to, że zbrodnia doskonała jest jedna z udziałem zabójstwo mojej matki na 28 września?
Ludzie odsunął się ode mnie w tym momencie, czy może ja oderwał się od nich. Nigdy więcej sportu. Dawni przyjaciele nie wiedzieli, co powiedzieć i jak sobie z tym poradzić. Zaczęli unikanie mnie na korytarzu. Kto może ich winić?
Nie dziewczyna. Starała się przetrwać, ale nie mogłam mówić. To był jednokierunkowy związek z nią. W końcu zrezygnował. Kto mógłby ją winić?
Tata zaczyna dużo pić. Nie mieliśmy nic do powiedzenia. Sprzedaliśmy dom i przeniósł się do mieszkania z dwoma sypialniami. Stopnie poślizgnął. Wizje UVA lub Ivy League okazało wykształcenie kwaśny. Miałem szczęście, że Tech miała szansę na mnie. Jeden z przyjaciół mojego taty wyciągnął jakieś sznurki, powiedział im historię, a jakoś dostał mi list akceptacji.
Nie mogłem się doczekać odejścia z uczelni. Nie jak inni, którzy chcieli wolność, zabawa, i nowego życia. Chciałem odejść tylko tak mogłem być sam. Więc ludzie nie patrzą na mnie ze smutnymi oczami lub potrząsają głowami, takie jak "cholerny wstyd." Ja po prostu chciałem być anonimowy. Chciałam zniknąć. Więc nie mam z nikim rozmawiać, a zwłaszcza mojego tatę. Nie że rzeczywiście używali w miesiącach. Kto mógł winić nas?
Może jestem zgorzkniały, może depresji, ale zamierzam wziąć to, co chcę. Podobnie jak włamywacz, który zabił moją mamę w procesie kradzież nasze rzeczy, mam zamiar wziąć to, co chcę. Nie chcę litości, chcę tylko ludzie mnie zostawić w spokoju. Kto może mnie winić?
